Arjen Wals

Arjen Wals is hoogleraar aan de Wageningen University & Research en gasthoogleraar aan de Norwegian Life Sciences University op het terrein van educatie ter bevordering van duurzame ontwikkeling. Daarnaast is hij UNESCO Chair binnen ditzelfde aandachtsgebied. Zijn expertise ligt op het ontwerpen, monitoren en evalueren van leerprocessen en leeromgevingen die burgers – van jong tot oud – actief kunnen betrekken bij duurzaamheidsvraagstukken rondom bijvoorbeeld klimaat, biodiversiteit, afval, voedselzekerheid en energie.

In zijn onderwijs en onderzoek richt hij zich ook op duurzaamheidscompetenties zoals systeemdenken, het omgaan met verwarring en onzekerheid, het benutten van diversiteit, het kunnen inbeelden van alternatieve toekomstrichtingen en het overbruggen van de kloof tussen denken en doen. Hij beschouwt duurzaamheid als een katalysator van onderwijsvernieuwing.


Education & Learning Sciences, Wageningen UR
arjen.wals@wur.nl
+31(0)6 13 387 390

Visiting address:
Hollandseweg 1
6706 KN Wageningen
Nederland

Keynote Arjen Wals

09:10

Tegendraads leren voor een betere wereld: een pedagogisch perspectief op wereldburgerschap en educatie voor duurzame ontwikkeling op een planeet in crisis.

Net zoals ‘business-as-usual’ geen optie meer is, is ‘education-as-usual’ dat ook niet meer op onze rap aftakelende planeet. De mensheid lijkt gevangen in een dogma waarin verdeeldheid, ongelijkheid, uitbuiting en uitputting moedwillig gecultiveerd worden door machtige groepen die handig gebruik maken van sociale media, algoritmen en het zaaien van verwarring.

Ons onderwijs is langzaamaan een verlengstuk geworden van een globaliserende economie gericht op continue groei, expansie en innovatie, waarbij ecologische grenzen stelselmatig worden overschreden. Leerlingen moeten ondernemend, zelfredzaam, competitief en flexibel zijn om zich staande te kunnen houden in een wereld die snel verandert, een inkomen te kunnen genereren dat vervolgens weer kan worden uitgegeven aan consumptiegoederen.

Het ontsnappen aan deze genormaliseerde, hardnekkige ‘dysfunctionaliteit’ vraagt om een dialoog over de rol en betekenis van onderwijs met in achtneming op de opkomende mondiale duurzaamheidsvraagstukken, en het nadenken over welke competenties en vormen van leren nodig zijn om te kunnen ontsnappen aan dit dogma en een aanlokkelijk en hoopvol perspectief te creëren voor een goed leven voor iedereen binnen ecologische grenzen.